Jostein Sandsmark Om forfatteren
Artikkel

Battle of the Ten Naked Men av Antonio del Pollaiolo ca. 1465 – 70, Philadelphia Museum of Art, CORBIS/SCANPIX

Svie, spiss som kniv i kroppen;

plage – retta inn mot rygg og mage

sveipt i kring meg som ein ring

glødande og kvast i holdet –

inga lindring er å finna –

hakkar tenner som i frost.

 

Den som kunne av seg vrengja

skinnet sitt og bort det slengja –

plaga lei få utestengja!

Den som kunne huda skrella

av seg som ei frukt, – og hella seg i vatn ut!

 

Den som kunne hamen byta,

flengja av den kappa sår

som så ilt i huda brenner!

Kom og sval med dine hender

elden som i kroppen rår!

 

Takk for lindring: Pinex Forte

som kan halda smerta borte.

Ingen lækjedom det har,

men den vonde verken tar

bort frå hold og bort frå tanke,

døyver verken som vil banke

smertebølgjer gjennom ein.

 

Takk for piller, kvite, lange

som i talrik rekkje, – mange,

vika kan det vonde vekk,

gjeva lindring for den fæle

verken som her elles var.

 

Men du finn ein dag, diverre,

dei har blitt i kroppen herre.

Utan piller kroppen finn –

at sæle lisa som kom inn

er blitt sjefen i ditt hus.

Du er brukar, ho er herre

utan dei er allting verre.

Utan kvite kuler mange

må du nattetimar lange

liggja utan svevn på auga

i din våte sveitte lauga.

 

Ingen herre i ditt hus du lenger

er, men heile tida trenger

påfyll av eit stoff som dempar,

og di kropps-uro slik lempar

at du leva kan som før.

 

Utan piller kroppen stundar,

berre av og til du blundar,

medan klokka går mot dag

slår med eitt sitt morgonslag.

Du har slumra tungt og strir

mot den makt som nå deg rir.

 

Her trengst tolmod, tid og von

tålamot i venting om:

Verk i kroppen, slakk og trå,

skal eingong sin ende få;

at det som i holdet rår

eingong til sin ende når.

Anbefalte artikler